HORECA 2012

"Η 7η HORECA 2012 με τη συμμετοχή και την υποστήριξη όλων των φορέων του Τουρισμού και της Γαστρονομίας, την παρουσίαση μοναδικών καινοτόμων θεματικών εκδηλώσεων φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εμπορικό φόρουμ και να σηματοδοτήσει τη νέα πορεία ανάπτυξης για ολόκληρο τον κλάδο"


Πότε;

Σάββατο	4/2/2012	10:00 - 20:00
Κυριακή	5/2/2012	10:00 - 20:00
Δευτέρα	6/2/2012	10:00 - 20:00
Τρίτη	7/2/2012	10:00 - 20:00

Ετοιμάστε την πρόσκλησή σας από εδώ.

Καλή Χρονιά και με καλή παρέα...!

“Μια γυναίκα χρειάζεται έναν άντρα, όσο ένα ψάρι χρειάζεται ένα ποδήλατο”, Irina Dunn - αυστραλή συγγραφέας (1948 - )

Εντάξει ναι. Είχε αρκετούς φίλους με τους οποίους θα μπορούσε να κάνει ρεβεγιόν πρωτοχρονιάς σε κάποιο σπίτι. Θα μπορούσε να πάρει κάποια πρώην για να δει πώς είναι και τί κάνει και ίσως να περνούσαν ξανά ένα ή δυο βράδια μαζί. Μπα…δυο βράδια είναι πολλά. Καλύτερα να το ξεχνούσε. Είχε την άνεση του χρόνου, ευτυχώς, μα όχι και την οικονομική, δυστυχώς, να επισκεφθεί έναν φίλο του στο Λονδίνο, που τέτοια εποχή είναι γκλάμουρους. Φτού! Αν το είχε σκεφτεί λίγο νωρίτερα, μπορεί να έβρισκε πιο φτηνά εισιτήρια και να μην ήταν τελικά τόσο δύσκολο το να βρεθεί εκεί πρωτοχρονιάτικα.

Αλλά και πάλι θα μπορούσε να περάσει τις γιορτές κλεισμένος στο σπίτι. Σιγά, τι θα άλλαζε; Μια κανονική βραδιά σαν όλες τις άλλες θα ήταν και αυτή. Και στο κάτω κάτω, αν άλλαζε γνώμη θα έβγαινε έξω για ένα σαμπανιζέ κοκτέιλ, τύπου kir royal ή ένα Bellini (με πουρέ ροδάκινο και το διπλάσιο αφρώδες prosecco κρασί) . Βέβαια αυτή ήταν η έσχατη λύση. Είχε αποφασίσει να ξημερώσει μονάχος του την πρώτη μέρα του χρόνου. Τελεία και παύλα.

Η ώρα ήταν 00:03 και είχε ήδη 4 μηνύματα στο κινητό του. Από το βάθος άκουγε κάποιες κροτίδες να μαρτυρούν την έλευση του νέου έτους, ενώ από το από πάνω διαμέρισμα ακουγόντουσαν μουσικές και τραγούδια. Άνοιξε την τηλεόραση ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να καλύψει όλους τους άλλους ήχους. Και άνοιξε και ένα μπουκάλι κόκκινο παλαιωμένο κρασί από τη Νεμέα, που θυμόταν πως το είχε αγοράσει ακριβά. Για μια στιγμή αισθάνθηκε άρχοντας! Μύρισε τον πικάντικο, μπαχαρένιο οίνο και ήπιε μια γουλιά. Έκλεισε τα μάτια και ξανα-ήπιε. Τα αρώματα και η βελούδινη αίσθηση του ποτού του, του έφεραν στο νου του δεκάδες ευχάριστες αναμνήσεις. Ήπιε άλλη μια θαρραλέα γουλιά , με την οποία σχεδόν άδειασε το ποτήρι και έτρεξε προς το δωμάτιό του. Φόρεσε το αγαπημένο του πουκάμισο και ένα υφασμάτινο μαύρο παντελόνι.

Ήπιε τις τελευταίες σταγόνες του πελοποννησιακού κρασιού από το ποτήρι του και διάβασε τα εισερχόμενα sms. Το παραδέχτηκε: Θα μπορούσε και να μείνει μόνος του σπίτι, αλλά στην πραγματικότητα είχε τόσο πολύ ανάγκη να βγει έξω, να αναπνεύσει τον κατάμεστο από καπνούς τζακιών παγωμένο αέρα και να πάει να βρει τους φίλους του στο μπαρ. Έκλεισε την τηλεόραση, τα φώτα, την πόρτα και κατέβηκε τα σκαλιά. Ήταν χαρούμενος…

πηγή: The Food & Leisure Guide® | SPIRITS | Ιστορίες της μπάρας |

ΒορΟινά 2012

Πρόκειται για την ετήσια θεσμοθετημένη εκδήλωση (της Ένωσης Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Βορείου Ελλάδος) στην Αθήνα που φέτος πραγματοποιείται για 8η συνεχή χρονιά στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, στην Πλατεία Συντάγματος, τη Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τους οινοπαραγωγούς της Βόρειας Ελλάδας και να δοκιμάσουν τα κρασιά τους καθώς και αμπελοοινικά αποστάγματα. Θα έχουν ακόμη την ευκαιρία να ενημερωθούν για το οινοτουριστικό δίκτυο των `Δρόμων του Κρασιού της Βορείου Ελλάδος` και τα επισκέψιμα οινοποιεία που μπορούν να γνωρίσουν από κοντά σε κάποιο οινογευστικό ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα.

Ώρες λειτουργίας της εκδήλωσης:

12:00-18:00   Επαγγελματίες (με πρόσκληση)

18:00-22:00   Οινόφιλο κοινό (είσοδος 5 ευρώ)

Αίθουσα Grand Ballroom

Έχεις ποδήλατο; Έχεις και έκπτωση!

Το faltso bar υποδέχεται τη νέα χρονιά....οικολογικά!

Γουστάρεις ποδηλατάδες; Έχεις ποδηλατούμπα; Από Κυριακή ως Πέμπτη, έλα με το ποδήλατό σου, πάρκαρε το στο ειδικό σταντ έξω από το bar και απόλαυσε ό,τι πιες με 15% έκπτωση (ή 2€ στα κοκτέιλ του καταλόγου).

Spiced Pear Punch: Εορταστικός μπελάς!

Photo by Stuart Mullenberg

Το παρακάτω κοκτέιλ, το ξετρύπωσα στις σελίδες ενός παλιού τεύχους Imbibe. Τα credits της δημιουργίας του, οφείλουμε να τα αποδώσουμε στην Anne Carlson από το In Fine Spirits Lounge του Chicago. Προορίζεται για παραγωγή σε punch bowl, και προσωπικά το θεώρησα ιδανικό να το σερβίρω στο faltso bar τις γιορτινές μέρες Το gin που χρησιμοποίησα δεν ήταν old tom, αλλά το Death's Door gin που του ταιριάζει γάντι.  Επίσης, προτίμησα να χρησιμοποιήσω ένα ελληνικό αφρώδες κρασί, και έτσι αντικατέστησα το prosecco, με το Amalia Brut από το Κτήμα Τσελέπου.  Spiced Pear Punch 180 ml ψημένος πουρές αχλάδι * 180 ml Old Tom Gin 180 ml  Gabriel Boudier ginger liqueur 180 ml Cognac  90  ml φυσικός χυμός λεμονιού 540   ml prosecco  Προσθέτετε όλα τα υλικά (εκτός του αφρώδους) σε μια μεγάλη κανάτα, ανακατεύετε και τη βάζετε στο ψυγείο. Όταν το μείγμα κρυώσει, βάζετε ένα μεγάλο μπλοκ πάγου σε ένα Punch bowl και ρίχνετε από πάνω το punch. Σερβίρετε σε παγωμένο ποτήρι cocktail και γαρνίρετε με φέτες αχλάδι και lemon peel. *ψημένος πουρές αχλάδι: Ξεφλουδίζετε, κόβετε στη μέση και ξεκουκουτσιάζετε 5 αχλάδια. Τα τοποθετείτε σε ένα ταψάκι μαζί με 4 κουταλάκια γλυκού ζάχαρη demerara, 120 ml brandy ή Cognac, 6 στικ κανέλας, αστεροειδή γλυκάνισο,γαρύφαλλο και του σπόρους από ένα στικ βανίλιας. Ψήνετε για 30 λεπτά στους 180 βαθμούς. Το βγάζετε από το φούρνο, αφαιρείτε τα μπαχαρικά από το ταψάκι και περνάτε τα μυρωδάτα -πλέον- αχλάδια από ένα blender.

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ: Ενεργός άνθρακας

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ: Ενεργός άνθρακας: Τι είναι αυτό; Η διαδικασία του να τοποθετείς απανθρακωμένα ξύλα σε σκοτεινό, στάσιμο και μολυσμένο νερό για να το καθαρίσει, απολυμάνει κ...

To Fizz που τραγουδάει ακόμα...

“Αφού το πιεις, η μουσική τραγουδά μέσα σου τόσο τρυφερά και ασταμάτητα, όπου και αν περιπλανιέσαι. Και η γλυκιά της ανάμνηση σε ακολουθεί για πάντα”

Έγραψε το 1895, ένας μεγάλος ποιητής από το Σικάγο, για το κοκτέιλ με το όνομα Ramos Gin Fizz.

Απείχα μόλις εκατό μέτρα από το μπαρ, αλλά δε μπορούσα να βρω παρκινγκ πουθενά. Ήμουν τόσο κοντά μα έπρεπε να απομακρυνθώ ακόμα περισσότερο με το τετράτροχο βενζινοκίνητό μου, προκειμένου να το παρκάρω. Να γιατί, το χρησιμοποιούσα σπανίως: Αισθανόμουν εγκλωβισμένος και η ψυχολογία μου έμοιαζε με αυτή που έχει ένας κακός μαθητής όταν ξημερώνει Δευτέρα. Μόνο τις νύχτες, μετά τη βάρδια μου στο μπαρ, μπορούσα να ευχαριστηθώ το αίσθημα ελευθερίας που υποτίθεται πως μπορεί να νιώσει κανείς μετακινούμενος με αυτοκίνητο.
Αναρωτήθηκα γιατί μπορεί να είχε τόση κίνηση σε αυτό το συνήθως ήρεμο προάστιο της Αθήνας, αλλά όταν επιτέλους παράτησα το αυτοκίνητό μου σε ένα σκοτεινό στενάκι που θύμιζε εικόνα από την ταινία Sin City του Φρανκ Μίλερ, άκουσα από μακριά τους ήχους μιας μπάντας: «Μα φυσικά! Σήμερα είχε τη μεγάλη συναυλία στο πάρκο!» ψέλλισα μέσα μου τσαντισμένος με τον εαυτό μου, που το είχα ξεχάσει. 

Μπήκα μέσα στο μπαρ γεμάτος νεύρα. Δεν είχα διάθεση να μιλήσω σε κανέναν. Ο ζεστός καφές που συνήθως έπινα λίγο πριν την έναρξη της βάρδιας μου, δεν θα προέβαλλε καθόλου τα κομμάτια του ήρεμου εαυτού μου. Μόλις είχαν έρθει και τα ψώνια από το super market, γεγονός που μου την έδινε ακόμα περισσότερο. «Ανάθεμα! Πάλι καθυστέρησαν να τα φέρουν; Μουρμούρισα» .

Άρχισα να βγάζω από τις σακούλες τα αυγά, την κρέμα γάλακτος, το ανθόνερο και τα υπόλοιπα προϊόντα. «Αυτό είναι!, Θα πιω ένα Ramos Gin Fizz» σκέφτηκα!

Έτσι, πολύ γρήγορα είχα προσθέσει μέσα στο shaker 50 ml από ένα δυνατό τζιν, 20 ml κρέμα γάλακτος, ένα ασπράδι αυγού, 30 ml φρέσκο χυμό από ένα μυρωδάτο λεμόνι, 20 ml σιρόπι ζάχαρης και φυσικά, 5 σταγόνες orange blossom water που λένε και οι Λονδρέζοι. Το χτύπησα δυνατά. Το χτύπησα για πολύ ώρα. Όση ώρα θέλει το ασπράδι για να προσδώσει την πλούσια κρεμώδη  υφή του. Για την ακρίβεια το χτύπησα τόση ώρα που ήμουν αρκετά πιο ήρεμος όταν σταμάτησα. Πρόσθεσα λίγη σόδα στο Collins ποτήρι, στο οποίο άδειασα το περιεχόμενο του shaker και γαρνίρισα με μια φλούδα πορτοκαλιού. Πήρα μια ανάσα και ρούφηξα μια γενναία κολασμένη γουλιά… 

πηγή:

The Food & Leisure Guide® | SPIRITS | Ιστορίες της μπάρας | Το fizz που τραγουδάει ακόμα

Συνταγή: Italian 57

Ένα εορταστικό cocktail που το δοκίμασα, μου άρεσε και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα:
Italian 57

30 ml. Disaronno Originale
10 ml gin
30 ml φυσικός χυμός λεμονιού
15 ml πουρέ σαγκουίνι (ravi fruit)
1 barspoon μαρμελάδα πορτοκάλι
8-10 "βελόνες" δεντρολίβανου
10 ml Martini & Rossi sparkling rosé

Στη βάση ενός Mixing glass, συνθλίβετε το δεντρολίβανο, μαζί με το το χυμό λεμονιού, τον πουρέ και τη μαρμελάδα. Προσθέτετε τα υπόλοιπα υλικά, ανακινείτε πολύ καλά με πάγο και διπλοσουρώνετε σε ποτήρι cocktail. Γεμίζετε με τον αφρώδη οίνο και γαρνίρετε όπως στη φωτογραφία. 

(Συνταγή: Debbi Peek, Chicago)

Βιβλίο #9

Είναι νέο, είναι φρέσκο. Είναι γραμμένο στα ελληνικά, ναι στα ελληνικά! Η τιμή του αγγίζει μόλις τα 15 €.
Αν και ο τίτλος του μαρτυρά, ακριβώς, με το τί καταπιάνεται ο συγγραφέας Νίκος Μανούδης, εντούτοις το 145 σελίδων γραπτό, δεν περιορίζεται μόνο στο απόσταγμα αυτό καθεαυτό. Έτσι, παρότι έκατσα ένα μεσημέρι στον καναπέ μου, απλά και μόνο, για να το ξεφυλλίσω, με απορρόφησε τόσο πολύ, που το διάβασα μονορούφι.
Και το καλύτερο;
Πέρασα φανταστικά! Διαβάζοντας την τελευταία σελίδα, αισθάνθηκα σαν να είχα παρακολουθήσει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ! Ιστορία, χημεία, παραμύθια, αλήθειες, μύθοι και άλλοι μύθοι, γευσιγνωστικές προσεγγίσεις και άλλα παραμύθια και άλλες αλήθειες.
Προσωπική συμβουλή:
Διαβάστε το μέσα στις γιορτές! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΑΛΟΥ

Ο bartender τα βλέπει όλα (;)

Είναι βραδιές, που περνάνε από τα μάτια του bartender χιλιάδες εικόνες, χιλιάδες στιγμές. Κάποιες από αυτές, περιγράφονται ομορφότερα με ένα κοκτέιλ.

Κόσμος έμπαινε, κόσμος έβγαινε. Δεν είχα ξαποστάσει ούτε λεπτό κατά το τελευταίο δίωρο, αλλά ένιωθα πως δεν έχω αδικήσει κανέναν από τους επισκέπτες μου στο bar.

Ακριβώς της στιγμή που σκέφτηκα πως ήταν ιδανική για να πιω μια γουλιά  από τη χημική ένωση Η₂Ο,  το μάτι μου «έπιασε» ένα μισογεμάτο με αποτσίγαρα τασάκι, που βρισκόταν πάνω στο έπιπλο του μπαρ ανάμεσα από 2-3 ποτήρια coupette και ένα μπουκάλι βέλγικης ale μπύρας. Το αντικατέστησα με ένα καθαρό και άδειο, το οποίο όπως αναμενόταν, φυσικά, στα επόμενα 20 δευτερόλεπτα τσουρουφλίστηκε από την καύτρα ενός τσιγάρου που μόλις είχε δώσει σε κάποιον πελάτη τις τελευταίες δόσεις νικοτίνης.

Ο σερβιτόρος με πλησίασε για να με ρωτήσει αν “φτιάχνουμε vesper martini”, ένας άλλος πελάτης σήκωσε το χέρι του, ενώ ταυτόχρονα η πόρτα άνοιξε και μπήκε “ο κοτσίδας”.  Ο κλιματισμός έπρεπε να ρυθμιστεί σε χαμηλότερη θερμοκρασία, το ηχείο έκανε μια ενοχλητική διακοπή, ο dj μου άφησε το ποτήρι του, εννοώντας πως είχε φτάσει η ώρα για άλλο ένα ποτό και εγώ ακόμη δεν είχα καταφέρει να πιω νερό.    

Κάπου άκουσα ένα ποτήρι να σπάει, αλλά ένα ποτήρι μπροστά στα εκατοντάδες που είχαν σερβιριστεί δεν είχε και τόση σημασία. Η ανησυχία μου μήπως κάποιος λερώθηκε, ή μην τυχόν κάποιος κόπηκε, εξανεμίστηκε όταν μια χαμογελαστή καστανομάλλα με μια κόκκινη βαμμένη τούφα, μου ζήτησε “μερικές χαρτοπετσέτες” και άλλο ένα κοκτέιλ σαν “εκείνο που έπινε το παλικάρι με το κίτρινο T-shirt”, οπότε αμέσως είχα τις απαντήσεις στα ερωτήματα: “ποιος έριξε, τί έριξε, τί χύθηκε, τί έσπασε και γιατί;” . Της έδωσα τις χαρτοπετσέτες, αλλά ο σερβιτόρος μου, είχε ήδη “καθαρίσει τη ζημιά”. Μου έβαλα ένα ποτήρι νερό και αφού το ήπια μονορούφι, ξεκίνησα να φτιάχνω άλλο ένα G-Mine που μόλις είχε χυθεί. Το κοκτέιλ με 60 ml G’Vine floraison gin, 50 ml κατακόκκινο πουρέ φράουλας, που συνδυάζεται τέλεια με τις νότες κόλιανδρου και αρκεύθου από το τζιν, αλλά και 10 ml σιρόπι γιασεμιού με  1 barspoon τριμμένους κόκκους ροζ πιπεριού. Όταν τελικά της το σέρβιρα και αυτή με τη σειρά της το πήγε στον “κίτρινο τύπο”, ένιωθα λες και είχα ξεδιψάσει για τα καλά…  

πηγή:

The Food & Leisure Guide® | SPIRITS | Ιστορίες της μπάρας | Ο bartender τα βλέπει όλα;

Οινοπνεύματα 2011

Η 1η έκθεση για το τσίπουρο, την τσικουδιά, τα αποστάγματα σταφυλής, τη Grappa, το brandy και το cognac.
Πάμε να δοκιμάσουμε και να ενημερωθούμε!


Πότε βρε παιδιά; Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου, 12:00-20:00
Πού; ... μακριά; Αίγλη Ζαππείου, Αθήνα
και πόσο κάνει; 8€  (φοιτητικό 5€)


και μια γρήγορη ατζέντα:

• 13:00 - 14:00:   Συνέντευξη τύπου
• 14:30 - 15:30:  Τσίπουρο, τα μυστικά της παραγωγής του - Ευ. Σουφλερός, Καθηγητής ΑΠΘ
• 16:00 - 17:00:  Το τσίπουρο στο τραπέζι μας - Αν. Ματθίδης, AIWS, πρόεδρος Ελλήνων Οινοχώων
• 17:30 - 18:30:  Τσίπουρο, εμφιαλωμένο ή χύμα; - Κων. Στεφανακίδης, πρόεδρος ΕΜΕ 

Στο Θησείο, μύρισε Κούβα!

Όχι, αυτή τη φορά δεν ήμουν εγώ πίσω από τη μπάρα, αλλά ένας απλός επισκέπτης. Θα σερβιριζόμουν όμως από εξαιρετικούς συναδέλφους, λίγα λεπτά αφού είχα δοκιμάσει στην «στρέιτ» του μορφή το Havana Club Selección de Maestros.

Μπαχαρένιο, σαν την γλυκιά αίσθηση  που σου αφήνει η σοφή χρήση της κανέλας.

Επιβλητικό, σαν το γνώριμο εξωτικό μυρωδικό της βανίλιας, που αγαπώ από μικρό παιδί. Πού να ‘ξερα βέβαια τότε ότι η πραγματική βανίλια δεν είναι αυτή που αγόραζε η μητέρα μου στα μικρά άσπρα μπουκαλάκια.

Ευχάριστα πικρό, σαν τη μαύρη πικρή σοκολάτα που παρά την έλλειψη γάλακτος, σου αφήνει τόσο τεράστιο πλούτο στη γλώσσα.

Πιπεράτο. Απροσδιόριστα πιπεράτο. Πιπέρια άλλωστε υπάρχουν πολλά. Άσπρα, μαύρα, ροζ, πράσινα.

Δυναμικό, σαν το αναζωογονητικό άρωμα της φλούδας πορτοκαλιού, που κρύβει μέσα της πολύτιμα αιθέρια έλαια.

 Διακριτικό, αλλά εμφανές, όπως το άρωμα του μοσχοκάρυδου, το οποίο ξεκίνησα να εκτιμώ από τη στιγμή που μετέτρεπα ολόκληρο τον καρπό σε σκόνη. Πόσο μαγικά αλήθεια μοσχοβολάει τη στιγμή που το αλέθεις!

Βούτυρο, καραμέλα και …μα φυσικά…καφές, ναι κόκκοι καφέ! Μα πως μου είχε διαφύγει! Ίσως επειδή το άρωμά του το γεύομαι ολημερίς, καφεϊνο-μανής γαρ…

Ακούγοντας την εξαιρετική μπάντα που μου θύμιζε διαρκώς την καταγωγή του ρουμιού από την Αβάνα της Κούβας, πλησίασα προς το μπαρ όπου μου προσφέρθηκε ένα καλοφτιαγμένο el presidente. Με 45 ml ρούμι Seleccion de Maestros, το παλαιωμένο απόσταγμα που μπλεντάρεται με μεράκι από τους Maestros Roneros, 20 ml κόκκινο βερμούτ Dubbonet, 20 ml triple sec και μισό barspoon grenadine. Λίγο μου σερβιριστεί βλέπω να εκτελούνται με ακρίβεια : ανακάτεμα, σούρωμα δια μέσου Julep strainer σε παγωμένο ποτήρι cocktail και γαρνίρισμα με φλούδα πορτοκάλι.

Η μουσική μόλις είχε δυναμώσει…

πηγή:

The Food & Leisure Guide® | SPIRITS | Ιστορίες της μπάρας | Στο Θησείο μύρισε Κούβα

Τι είδαμε στο Bar Academy Show 2

Σε ένα όμορφο νέο bar (στο Dos Agaves), o Thomas Estes έφερε ένα μπουκάλι Tequila Ocho και την μοιράστηκε μαζί μας. Η Αnistatia Miller και ο Jared Brown μιλούσαν ασταμάτητα για το βερμούτ (ω Θεέ μου) πίνοντας και αυτοί ανάμεσά μας. Ο Alex Kratena χαμογελαστός συν γυναιξί. O Wayne Collins, Ο Τέλης Παπαδόπουλος, ο Thomas Aske, o Tristan Stephenson και άλλοι καλοί και καλύτεροι φίλοι ήμασταν όλοι μαζί. Όχι, δεν ήταν όνειρο. Ήταν η πιο όμορφη στιγμή από το Bar Academy Show 2. Και εις ανώτερα....

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από τον φωτογράφο, Βαγγέλη Πατσιαλό

Ο πάντα μοναδικός Ian Burrel

από αριστερά: Πανγιώτης Καναβέτας, Ian Burell, Σπύρος Πατσιαλός

Ο εξαιρετικός φίλος Αχιλλέας Πουλημένος

με τον Βαγγέλη Πατσιαλό...

Παρέα με τον Αριστοτέλη Παπαδόπουλο...

με Νίκο Ζήση και Γιώργο Μπάγκο...

Με Thomas Estes και Σταύρο Γαϊταναρο 

τι να σκέφτεται άραγε ο Ian Burell? "μμμμ...αυτή η τεκίλα μου αρέσει πιο πολύ από τα ρούμια..."!

Αριστερά: Γιάννης Κοροβέσης-bartender of the year 2011
Δεξιά: Σπύρος Πατσιαλός: MVP of the Industry 2011

Cocktail με... Ιταλικές προδιαγραφές!

Εντάξει, δεν το αρνούμαι: Το όνομα Hanky Panky, ακούγεται κάπως αστείο όταν το προφέρεις, πόσο μάλλον όταν αποτελεί την απάντηση στην ερώτηση:  

- “Τί θα μου βάλεις να πιω;”

Ο πελάτης μου, δεν ήταν από τους τύπους που πίνουν κοκτέιλ με εντυπωσιακά χρώματα. Επιπλέον, σιχαινόταν τις μοδάτες φρόουζεν εκδοχές των απανταχού ντακιρί (φράουλα, πεπόνι, αχλάδι, μάνγκο, παπάγια, μούσμουλο, φραγκοστάφυλο κ.ο.κ.). Συνήθως ερχόταν μόνος του και έφευγε με παρέα, όχι γιατί ήταν ιδιαίτερα κοινωνικός, αλλά  επειδή στο bar σύχναζαν και φίλοι του.
Η περίπτωσή του, αποτελούσε για μένα πραγματική πρόκληση, αφού κάθε φορά ήθελε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό, ενώ παράλληλα αρνιόταν πεισματικά να διαλέξει κάτι από τον κατάλογο. Υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, δεν ήταν και από τους πελάτες που προτιμούσα να έχω, αλλά για να είμαι δίκαιος, ποτέ δεν ήταν κουραστικός και συνήθως με επισκεπτόταν  τις χαλαρές ημέρες και –κυρίως- τις ήσυχες ώρες.
-  «Έχω βαρεθεί τα γλυκά, έχω βαρεθεί τα ξινά και πάνω από όλα, έχω βαρεθεί τα “ισορροπημένα”» , μου είπε μια μέρα που είχε λίγο παραπάνω διάθεση για να με πειράξει.
- «χμμ…. Τότε λοιπόν, σήμερα θα πιεις ένα Hanky Panky [ 45 ml Gin, 45 ml γλυκό κόκκινο βερμούτ και 5 ml Fernet Branca], του απάντησα με σιγουριά.
- «χαχαχα! Hanky τι ;» με ρώτησε χαζογελώντας.
- «Panky», του απάντησα ενώ είχα ήδη αρχίσει να κάνω stirring τα 3 συστατικά μαζί με τον πάγο μέσα στο mixing glass.   
- «Και γιατί έβαλες μόνο τόσο λίγο από αυτό;» Ρώτησε όλο περιέργεια δείχνοντας μου το μπουκάλι Fernet Branca.
- «Γιατί έτσι λέει η συνταγή!»

Ανταποκρίθηκα, ενώ ταυτόχρονα στο μυαλό μου είχα ακόμα έντονη την εικόνα από τα 27 διαφορετικά βότανα και μπαχαρικά που αντίκρισα κατά την επίσκεψή μου στο μιλανέζικο αποστακτήριο Fratelli Branca... 

Πηγή:

The Food & Leisure Guide® | SPIRITS | Ιστορίες της μπάρας | Cocktail με ιταλικές προδιαγραφές

the bar academy show 2!

Οι Γερμανοί έχουν ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά σε ότι αφορά στο bartending, και τα τελευταία χρόνια διοργανώνουν το γενναιόδωρο σε πληροφορίες και προϊόντα BCB.

Η Αγγλία φιλοξενεί  χιλιάδες επισκέπτες  στο εξαιρετικό Bar show της που γίνεται εδώ και χρόνια, χώρια από το London Cocktail Week, που πραγματοποιήθηκε φέτος για 2η χρονιά.

Η Γαλλία γιορτάζει κάθε χρόνο με το δικό της Cocktails Spirits, ενώ η Ρωσία έκανε φέτος τη δική της κίνηση στη Μόσχα. Στην  άλλη μεριά του πλανήτη, οι Αυστραλοί κάνουν το δικό τους event και φυσικά στη Νέα Ορλεάνη μαζεύεται η ελίτ της μπαρ-ο-κατάστασης στο Tales Of The Cocktails.

Πόσο αναγκαίο, λοιπόν και πόσο καλό μπορεί να είναι ένα Bar Show στην Ελλάδα; Πέρυσι διοργανώθηκε το 1ο Bar Show από τη Bar Academy και το κατά κοινή ομολογία συμπέρασμα, ήταν πως επρόκειτο για ένα πολύ καλά οργανωμένο event, αφού το πρόγραμμα εμπλούτισαν οι καλεσμένοι Salvatore Calabrese, Angus Winchester, Ian Burrel, Philip Duff και άλλοι πολλοί. Ποιός θα το φανταζόταν;

Φέτος, το πρόγραμμα ενισχύεται ακόμα περισσότερο, καθώς ο Μπάμπης Καϊδαλίδης φρόντισε να έρθουν οι Anistatia Miller με το αγόρι της, o "ξέρει κάθε σπιθαμή του Μεξικό" Tomas Estes, ο Alex Kratena, οι Fluid Movement και άλλοι πολλοί ξένοι αλλά και φίλοι από τη χώρα μας. 

Και σχετικά με το πόσο αναγκαίο είναι ένα τέτοιο γεγονός να συμβεί ΚΑΙ στην Ελλάδα, έχω να πω τα εξής:

• Είναι ευκαιρία για όλους τους συναδέλφους από την επαρχία να  μετακινηθούν εντός της χώρας μας και να τα βρουν όλα έτοιμα, στρωμένα, σιδερωμένα και να ρουφήξουν όλες τις πληροφορίες που απλόχερα θα τους δοθούν. 
• Είναι ευκαιρία για όλους όσους έχουν διαβάσει, σε βιβλία, περιοδικά και στο internet κάτι για τους εισηγητές, να τους γνωρίσουν από κοντά όλους μαζί σε έναν χώρο.
• Είναι ευκαιρία να γλιτώσετε μερικά χρήματα, τουλάχιστον για φέτος, από το να πάτε στο εξωτερικό και να δείτε παρεμφερή σεμινάρια από τους ίδιους εισηγητές. 
• Είναι ευκαιρία για τις εταιρείες ποτών να προωθήσουν τα προϊόντα τους.
• Είναι μια εργασιακή απασχόληση για δεκάδες συναδέλφους που θα δουλεύουν εκεί για το τριήμερο.

 Φιλιά, σας αγαπώ όλους!